آمارهای بانک مرکزی استرالیا نشان می‌دهد که میزان تولید اسکناس در استرالیا طی سال‌های اخیر تغییری نداشته است. از طرف دیگر سال به سال میزان کاربرد اسکناس در خریدهای روزمره مردم کمتر شده است به گونه‌ای که در سال ۲۰۱۳ تنها ۴۷ درصد خریدها با استفاده از اسکناس بوده است حال آنکه این رقم در سال ۲۰۰۷ برابر با ۶۹ درصد بوده است.
حال این سوال مطرح است که به راستی چرا اسکناس صد دلاری تقریبا نایاب شده است؟ چرا از دستگاه‌های خودپرداز هم نمی‌توان اسکناس صد دلاری دریافت کرد و بانک‌ها هم به ندرت به افراد این اسکناس سبز رنگ را تحویل می دهند.
ظاهرا هنوز کسی دلیل این مساله را به درستی نمی داند اما حدس‌هایی هست که نشان می‌دهد احتمالا این اسکناس‌ها در جاهایی و در دست افراد انباشته می‌شود.
در آتش سوزی معروف ملبورن در چند سال پیش که به یکشنبه سیاه معروف شد در خانه‌های زیادی مقدار چشمگیری اسکناس صد دلاری پیدا شد که در بالش و یا زیر تخت‌خواب افراد پنهان شده بود!
یک نظریه دیگر آن است که احتمالا اسکناس صد دلاری به دلیل ارزش بالای دلار استرالیا از کشور خارج می‌شود و بسیاری از افراد مایلند تا دلار استرالیایی خود را در قالب درشت‌ترین اسکناس آن یعنی صد دلاری انبار کنند.
همچنین بانک‌ها ترجیح می دهند که جهت جابجایی پول نقد از اسکناس صد دلاری استفاده کنند تا حجم کمتری را اشغال کرده و هزینه جابجایی آن کمتر شود.